środa, 24 września 2014

Zaklinaczka koni czyli Indianka

Z ciezkim sercem sie od rana zbierala by isc po konie. Koszmarny kaszel i bol gardla nie ulatwial zadania. Do tego ogolne oslabienie i bole miesni. Masakryczna grypa. Gdyby nie martwienie sie o konie nic by ja nie zmusilo aby wstac z lozka.

Byla po nie wczoraj, ale nie daly sie zagnac. Robily kolka i parkowaly pod siedliskiem gospodarza. Gdy Indianka poglaskala Indiane i poprosila ja zachecajaco by poszla z nia do domu, klacz obejrzala sie za siebie na siedlisko goscinnego gospodarza i spojrzala na Indianke wzrokiem ktory mowil:
''Hodowco, czego chcesz? Tutaj nam daja cukierki. Nam tu dobrze. My tu zostajemy.'' Gospodarz lubi konie, a jego 15letnia corcia uwielbia.
Konie wyczuly przychylnosc i czuly sie tam jak u siebie. Zadomowily sie.
Nie daly sie naklonic do powrotu. Gospodarz obiecal pomoc w wygnaniu koni z jego pola na dzis rano, ale rano Indianka bardzo zle sie czula i takze czekala na listonosza z listami poleconymi, bo dzwonil ze wiezie je do niej. Poszla z ciezkim sercem po poludniu. Uzbroila sie w kantar, linke, kombinerki, jablka. Po drodze pozbierala na polu resztki kukurydzy.

Tym razem reakcja koni byla inna. Chyba zatesknily za Indianka. Nie wystarczyl im sam jej widok dzien wczesniej i poglaskanie ich pyskow i podrapanie grzbietow. Gdy Indianke ujrzaly - podeszly do niej do granicy pastwiska. Dalej baly sie isc bo drut z pradem. Indianka na szczescie wziela kombinerki i przeciela przeszkode (spoko - jutro zalata). Wypuscila konie. Troche sie lekaly przejsc przez miedze ale pokazala im ze drutu nie ma i ostatecznie przeszly. Pierwsza osmielila sie Dakota.

No i zaczela sie mozolna wedrowka przez wzgorza i doliny. Klacze dosc chetnie szly za Indianka. Widac juz mialy dosyc obcej farmy mimo tych cukierkow, ale baly sie pastucha w ktorym byly uwiezione. Pewnie gdyby nie te druty wrocilyby same do domu. Mimo ze byly w obcym miejscu, maja doskonala orientacje terenu, co bylo widac doskonale pozniej gdy zblizyly sie do drogi zwirowej.

Indianka je wolala po imieniu i zachecala jablkami i kukurydza. Szly robiac przystanki, ale na szczescie nie robily numerow typu nagly zwrot o 180 stopni i galop z powrotem, choc Indiana parokrotnie ogladala sie na siedlisko gospodarza.

Znalazly jablon. Pod nia pozbieraly jablka i Indianka tez sie pochylila pozbierac jablka. Nagle uslyszala tetend kopyt. Czyzby przewrotnie pognaly z powrotem do gospodarza? Tylko nie to! Wiekszosc drogi juz je przeprowadzila... Ale nie... Spojrzala i zobaczyla jak jej 4 pieknosci z gracja zwawo i pewnie galopuja w strone jej gospodarstwa. Znalazly przejscie na miedzy i bryknely na druga strone drogi zwirowej. Poczym pelnym galopem pognaly co sil w nogach i plucach do domu czyli na rancho Indianki. Gdy Indianka dotarla na zwirowke byly juz hektary do przodu, pod farma Indianki.

Indianka tam doszla. Gdy doszla, klacze bryknely na jej siedlisko do swej stajni. W nagrode dostaly do zloba jablka i kukurydze a i otreby pszenne dostana gdy Indianka odpocznie, bo bardzo zmeczona jest tym stresem i czarowaniem koni... :-)
Grunt, ze rumaki Indianki w domu. Mozna odetchnac z ulga. :-)
Indianka bardzo sie cieszy, ze udalo jej sie sprowadzic konie bez kantara i linki tylko sila perswazji. Dwa kilometry. Stado koni. Sama bez pomocy.

Gdyby wyszkolilby ja profesjonalny trener bylaby genialna trenerka.
Ma ogromne, naturalne wyczucie psychiki koni. Zawdziecza to wrodzonej, wybitnej empatii umozliwiajacej wczucie sie w druga istote.

Powinna sie ksztalcic w tym kierunku.




5 komentarzy:

  1. Fajne masz te klacze. :) Grunt że w końcu wróciły do siebie. Pamiętaj tylko o załataniu ogrodzenia. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzieki :-) Pewnie, ze fajne mam klacze. Jestem wytrawnym hodowca i wiem jak dobierac konie by uzyskac wartosciowy przychowek :-)

      Usuń
  2. Witaj Indianko!
    Masz takie piękne imię i tyle pięknych koni,a dlaczego nie jeździsz na którymś z nich
    przecież aż się prosi,żeby poruszać się konno jak prawdziwej Indiance przystało.
    Myśmy tez mieli kobyłkę (lata 60-te) i kiedyś Ojciec kazał mi przyprowadzić ją z łąki
    (wtedy nie było "pastuchów" pod prądem) a ja prowadząc ją ,myślę sobie "przecież mogę na nią wsiąść i jechać" nie było to łatwe.Podprowadziłam ją do drzewa i jakoś tak udało mi się na nią wsiąść,ale ona sobie spokojnie trawę jadła,a ja czekałam aż pojedziemy dalej no i w pewnym momencie ruszyła do domu,znała drogę i wolno bez podskoków wróciłyśmy.Siedziałam na niej "na oklep" i trzymałam się grzywy,cały czas mówiłam do niej czule i chwaliłam ją,śpiewałam,śmiałam się.
    Do dziś pamiętam tę jazdę,mimo tylu lat.
    Pozdr.M

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. M, marze o tym by galopowac na mych rumakach po przestrzennych lakach.
      Niestety wsiadanie na surowego konia goracokrwistego to ryzyko zlamania kregoslupa. Kon musi byc ulozony, a ja musze trenowac jazde pod okiem doswiadczonego trenera lub instruktora jazdy konnej.
      Trening konia i jezdzca to bardzo droga usluga. Obecnie mnie nie stac na nia, chyba ze wyjade za granice do pracy i zarobie na to.

      Usuń
  3. Cały czas wiele osób namawia cię do wyjazdu ...!!!!!!!! Just do it !!!

    OdpowiedzUsuń

Witajcie na moim blogu droga armio czytelników :)
Owocnego budowania praworządnego, prawdziwie demokratycznego państwa polskiego w roku 2017 :)

Dużo miłości, radości, bliskiej, kochającej osoby, smacznego jadła, ciepłego domu, dobrobytu :)

Zostaw dobry człowieku dobre i mądre słowo :)
A podpisz się jakoś, choć przydomkiem :-)

Od lutego 2017 zmiana zasad komentowania. Mogą komentować wszyscy.

Wiem, że osoby życzliwie komentujące ze swoich kont, były atakowane przez pedalsko-lewackie bydło, które mnie zwalcza. Teraz będą miały możliwość wypowiadać się bezpiecznie, czyli anonimowo.

Wszystkie komentarze oczywiście moderuję. Komentarze złośliwe, urągające, obraźliwe - będą konsekwentnie usuwane.

Na komentarze sensowne odpowiadam na bieżąco, przynajmniej próbuję, w miarę możliwości.

=================================
Do wrogów Indianki i Polski:
Treści wulgarne, kłamliwe, oszczercze, manipulacyjne, antypolskie będą zmoderowane.
Na posty obraźliwe obmierzłych gadzin nie mam zamiaru odpowiadać, a jeśli odpowiem - to wdepczę gada w błoto, tak, że tylko oślizgły ogonek gadziny nerwowo zamerda.

Do spammerów:
Proszę nie wklejać na moim blogu spamu, bo i tak zmoderuję i nie puszczę.

Please no spam! I will not publish your spam!